ได้รับความกรุณาจากลุงน้อย (อาจารย์พิทยา อดุลยธรรม) ที่เคยให้ยืมบ้านพักสมัยที่หมอธาราไปเรียนต่อที่เมือง Leeds ประเทศอังกฤษ ส่งภาพพร้อมคำบรรยายมาให้ เป็นของเก่าๆที่ครอบครัวเราได้ส่งให้ลุงน้อยนั่นเอง ขอบคุณลุงน้อยมากครับ

pic-from-mr-noy-1 pic-from-mr-noy-2 pic-from-mr-noy-3 pic-from-mr-noy-4 pic-from-mr-noy-5 pic-from-mr-noy-6

ลุงน้อยไปอังกฤษ 1/4
ตอน หมอธารา : ก.ย.40 – ก.ย.41

 

อาจารย์พิทยา อดุลยธรรม คณะอุตสาหกรรมเกษตร ม.สงขลานครินทร์ ซึ่งกำลังศึกษาต่อด้าน Food Science ที่ University of Leeds เขียนจดหมายถึงลูกชายที่หาดใหญ่ (ซึ่งยังอ่านหนังสือไม่ออก) ด้วยการ์ตูน เล่าถึงหมอธารา ช่วงที่อยู่อังกฤษ

————————————————————-
scan จากหนังสือ “หมอธารา หมอพันธุ์ใหม่แห่งยุค”
ที่ระลึกเนื่องในการทำบุญครบรอบ ๑๐๐ วันแห่งการเสียชีวิต นายแพทย์ธารา อ่อนชมจันทร์ อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลพญาเม็งราย จ.เชียงราย ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๔๓

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

เพลง ฝากเพลงลอยมา
อยู่ในเทปทำมือของหมอธารา
สำหรับแจกเป็นที่ระลึกเมื่อจบการศึกษาในปี 2525
ให้แก่เพื่อนร่วมรุ่นคณะแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
.

SFX: เสียงลมพัด

fade out

intro

ฮัม…

ฮัม.

..

ฝากเพลงลอยมา

ผ่านปุยเมฆา

ข้ามนภามาจากใจ

..

ส่งดวงชีวา

ด้วยความห่วงหา

ถึงสัญญาครั้งก่อนกาล

..

โอ้เพื่อนรักจ๋า

โอเพื่อนรักจ๋า

เราต้องมาจากไกล

..

ถึงสุดขอบฟ้าไหน

ไกลสุดขอบฟ้าไหน

ใจยังคิดถึงเพื่อนรักอยู่เสมอ

..

ข้ามท้องทุ่งนา
เขียวขจี
ผ่านภูผา

ป่า
พนา
พายุโหม

..

เพื่อผูกดวงใจ

มั่นให้เกลียวกลม

ปรามทุกข์ตรมให้ผ่อนคลาย

..

ขอ..
ส่งแรงใจมา

ฝาก..
ลมโชยมา

ด้วย..
ศรัทธาที่มั่นคง

..

ขอ..
จงเข้มแข็งหนา

อย่า..
หวั่นอุรา

รอ..
วันเวลาคืนสุขสันต์

..

รอ..

วันเวลา

ประชาสุขสันต์

.

เพลง คุณนั่นแหละ
อยู่ในเทปทำมือของหมอธารา
สำหรับแจกเป็นที่ระลึกเมื่อจบการศึกษาในปี 2525
ให้แก่เพื่อนร่วมรุ่นคณะแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
.

ดาวโอ้ดาวพร่างพราวอยู่บนฟากฟ้า
วิหคนั่นหนาบินสูงสู่มันฉันใด
อันคนเรามีสูงที่สุดคือใจ
มันมิใช่ยศถาบรรดาศักดิ์เอย

มันมิใช่เงินหรอกคุณ
ที่ได้เกื้อหนุนให้คนงามได้
สิ่งนั้นคือสินแรงกาย
ที่มีความหมายต่อชีวิตคน

มันมิใช่คุณหรอกหรือ
ที่ควรยึดถือว่ามีคุณค่า
ใช่เหยียดแบ่งชั้นนานา
เศรษฐีชาวนาหามีคุณค่าต่างกัน

มันมิใช่คุณหรอกหรือ
ที่ควรยึดถือด้วยความหวังใหม่
ทุกคนเปี่ยมล้นแรงใจ
สร้างโลกยุคใหม่ให้สุดแสนโสภา

.

แม้น
ชีวิตเรายังสับสน
โลกหมุนเวียนวน
คงทุกข์ทนต่อไป

.

แม้น
หากถึงวันอันมั่นหมาย
ชีวิตยังไม่สิ้นไป
คงจะได้พบเห็น

.

มันมิใช่คุณหรอกหรือ

ที่ควรยึดถือด้วยความหวังใหม่

ทุกคนเปี่ยมล้นแรงใจ

สร้างโลกยุคใหม่ให้สุดแสนโสภา

.

.